Król Kazimierz III Wielki

Syn Władysława Łokietka i ostatni władca Polski z dynastii Piastów, urodził się w miasteczku Kowal na Kujawach w roku 1310. Koronował się zaraz po śmierci ojca w 1333 roku.
Prowadził konsekwentną politykę wewnętrzną, której celem była centralizacja państwa oraz wzmocnienie jego obronności - wzniósł 50 zamków obronnych, 27 miast otoczył obwarowaniami. Zreformował wojsko i skarb państwa oraz założył w 1364 r. w Krakowie uniwersytet - Akademię Krakowską.
Na lata jego panowania przypada rozkwit kulturalny i rozwój gospodarczy, będący wynikiem ożywionej kolonizacji i rozwoju handlu oraz zakładania miast i wsi, a także dokonanie kodyfikacji praw i ostateczne ukształtowanie się stanu szlacheckiego. Nie udało mu się odzyskać Pomorza i Śląska, ale zajął Ruś Halicko-Włodzimierską i Kujawy oraz część Mazowsza. Po jego bezpotomnej śmierci w roku 1370, na tronie polskim zasiadł Ludwik Węgierski.
Okres rządów Kazimierza Wielkiego przyczynił się do okrzepnięcia państwa polskiego przede wszystkim dzięki długiemu okresowi pokoju. Nikt w Europie nie kwestionował samodzielności Polski, ani piastowskiego prawa do korony. Uzasadnione wydaje się również powiedzenie dotyczące Króla Kazimierza, że "zastał Polskę drewnianą a zostawił murowaną".